Ginter, Jan

Portret użytkownika hlebek

Pieczęć Jana GinteraJan Ginter, urodził się w 1731. Posiadał tytuł doktora obojga praw. Był kanonikiem warszawskim oraz sekretarzem i kapelanem biskupa poznańskiego Teodora Czartoryskiego. Proboszcz trzcianecki od 1754r. do 1778r. Po pierwszym rozbiorze Polski, objął urząd oficjała biskupa poznańskiego dla ziem zabranych wówczas Rzeczpospolitej. W czasie pobytu w Trzciance zamierzał wybudować murowany kościół, jednak nieskutecznie. Bezskutecznie przeciwstawiał się również budowie zboru ewngelickiego, motywując to możliwymi konfliktami między wyznaniami. Próbował, przy współpracy z A. Lasockim, podporządkować sobie trzcianecką gminę ewangelicką.  Około 1765r. otrzymał od Antoniego Lasockiego przywilej na założenie proboszczowskiego folwarku nad brzegiem niestniejącego już jeziora Długiego (w pobliżu Smolarni), dzisiejszego Ginterowa. W 1778r. zrezygnował z trzcianeckiego probostwa i przeniósł się do diecezji chełmińskiej, gdzie w 1785r. został przez biskupa Karola Hohenzollerna mianowany kanonikiem katedralnym chełmińskim. W latach późniejszych był wizytatorem kościołów w dekanatach: wąbrzeskim, łasińskim, chełmińskim, lubawskim, radzyńskim, nowomiejskim i brodnickim, a od 1787r. administratorem generalnym diecezji chełmińskiej i malborskiej. Na skutek intensywnej pracy zaniemógł na zdrowiu, o cz  ym biskup Hohenzollern informował duchowieństwo. Zmarł 27 kwietnia 1795.

Witrynę napędza Drupal, system zarządzania treścią o publicznie dostępnym kodzie źródłowym

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer