Czarnkowski, Franciszek Sędziwój

Portret użytkownika hlebek

Portret Franciszka Czarnkowskiego z przywileju erekcyjnego kolegiaty w CzarnkowieFranciszek Kazimierz Sędziwój Czarnkowski, h. Nałęcz (Nałonie – Nałęcz nieprzewiązany). Był synem Adama Sędziwoja Czarnkowskiego z trzeciego małżeństwa, z Katarzyną Leszczyńską. W młodości kształcił się w poznańskiej Akademii Lubrańskiego. Karierę publiczną rozpoczął wkrótce po śmierci ojca, dziedzicząc po nim w 1627r. starostwo międzyrzeckie. Nieługo później, w 1633r. otrzymał starostwo pyzdrskie. W latach 1635, 1641, 1645, 1646, 1648 i 1649 posłował na sejm Rzeczpospolitej. W tym czasie kolejne sejmy wyznaczały go również na komisarza do rozstrzygania sporów granicznych między Koroną a Śląskiem. W 1648r. podpisał się pod elekcją Jana Kazimierza. Rok później został kasztelanem poznańskim. W przedzień szwedzkiego Potopu, w 1655r. województwa wielkopolskie zleciły Czarnkowskiemu organizację obrony przed Szwedami. Jako urzędnik województwa poznańskiego był obecny w obozie pod Ujściem, jednak kapitulacji nie podpisał. Żonaty był dwukrotnie. Po raz pierwszy z Konstancją Lubomirską, po raz drugi z Anną Konstancją Weyherówną. Z drugiego małżeństwa miał córkę Katarzynę Barbarę, zamężną z Andrzejem Gembickim. Zmarł w 1656r. Był ostatnim z męskim przedstawicielem rodu Czarnkowskich posiadającym dobra bialsko-trzcianeckie. Anna z Weyherów Czarnkowska przeżyła męża i zachowała jakieś prawa do tych dóbr, skoro znane są liczne jej dokumenty dla Trzcianki i okolicznych wsi wystawiane po 1656r.

Witrynę napędza Drupal, system zarządzania treścią o publicznie dostępnym kodzie źródłowym

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer